Hasan Cingiz ~ 19 Ocak 2012 ~ Yazarlar
Karya Prensesi Büyük İskendere Keşkek Ismarlamış
Büyük İskender, iskender diye tutturunca keşkek Karyalı Kocadona kalmış.
Sonra İskender, Kocadondan kıskanıp,
Prensese, demiş ki: keşkek yapalım mı senle.
Prenses de demiş ki: tavuğum vebalı, şarabım günahlı, çok isterim ancak keşke.
Öfkelenmiş Büyük İskender: Keşkesi meşkesi yok bu keşkeğin.
Ve başlamış Karya prensesine saydırmaya:
Başkalarının düşüncelerine esir olmaktan kurtulan çok az insan vardır bu hayatta.
İşte geriye kalan bu çok az insan, kendi düşüncelerinin esiri olan insanlardan oluşur.
Sürekli ama sürekli, hiç durmayarak, yalın ayak gitmektedir,
Düşüncelerinin peşinde.
Düşünceleri onun mutlak doğrularıdır çünkü.
O ne ise
O orada
O onun için vardır.
O yüzden düşüncelerinin esiri olmuştur, kostümsüz çıplak bedeni.
Düşünce nereye, zavallım ruh ve beden ise onun peşinde sürüklenir durur aylarca ve çoğunluğu yıllarca.
Düşüncelerimizin doğru olduğunu, başka kaynaklarda doğrulamak isteriz hep.
Ancak doğru olup olmadığını sorgulamak, onun üzerine düşünmek yorar bizleri hep.
Ve zaten düşünce istemez, kendisini yalancı çıkartmayı.
Düşüncelerimiz, düşünmememizi ister.
Kendi peşine takıp sürüklemektir zaten amacı.
Bu yüzden, çoğunluğu yok olur gider insanın.
Ve anlamaz hiçbir zaman neden her şeyin istediği gibi olmadığını.
Düşünce hemen devreye girer ve yeni düşünceler üretir senin için.
Ve yine takar seni peşine.
Oysa senin aradığın macera değildir.
Yolunda gitmesidir her şeyin.
Yalnızca, Mutluluğun peşindesindir sen.
Ancak düşüncelerin sevmez mutluluğu
Varsa içinde bile, kemirir onu günden güne.
Örneğin, aşkı arar her düşünceli insan.
Ancak bulanı hiç görülmemiştir tarih boyunca.
O halde cahil ve düşüncesizdir insan.
Yetineni ise milyarlarcadır.
Ve o milyarlar en şanslılarımız olarak yaşayıp ölürler.
ve sonra diyorlar ki:
Abi, kız arkadaşımın meme uçlarıyla oynadım.
hamile kalır mı?
bi gidin ya
İnsan, nerede olursa olsun.
Her zaman daha önce ki mutlu olduğu yeri arar.
Ve daha önceki mutluluğuna dönmek için durmaksızın çaba sarf eder.
Bir adım önünde olan mutluluğu yakalayamazsa.
Dönecektir mutlaka, mutlu olduğu yere.
Ve mutlaka açacaktır içinde kocaman bir ayçiçeği bizler göremesek de.
Bodrum’da yaşayan bir Karya prensesi vardır bundan yüzyıllar önce.
Nasıl bilirsin derseniz?
Okudum ettim. İyi bilirim zilliyi.
Dünyanın en çılgın adamı İskender’i dize getirmiş.
O beton suratıyla.
Nasıl mı?
Dolmalar, sarmalar, keşkekler…
Aslına bakarsanız hikayenin
Koca cihan fatihi İskenderi
Dolamış, sarmalamış birde üstüne keşkeklemiştir.
Affedersiniz İskender’i bir s.kmediği kalmıştır.
Yani Vesselam, düşüncelerinin de esiri olmamalı insan.
Yoksa gelir, beton duvar karşınıza
Uzatır ayaklarını masanın altına.
Gerisi hocanın yaptığı gibi musallada
Sonra diyorlar ki: Abi, bu turşunun tadı neden böyle?
Len oğlum bi gidin ya.
Bisikletinize binin
Spor solanlarında tepinin.
Sabaha kadar için evinizde.
Evinizi bulmanız kolay olsun diye.
Yüz kere söyledim.
Benimle alakası yoktur !
Kendilerinin dönüp dolaşıp geleceği yer sandıklarıdır.
Veya daha sanamadıklarıdır
Hasan Cingiz
Etiketler: hasan cingiz, hasan cingiz köşe yazıları
Başkalarını olumlamakla geçen ömürlerin ve çüremenin sonu yok. Kendi olabildiği nadir ve cesur anlarda olsun insan acımasızca kendine ve benzeşen her şeye saldırabilmeli. Dünya bizi durmadan kendini tekrarlayan makinenenin dişlileri arasına atmaktan usanmasa da…